شریف لک زایی

خبرگزاري انتخاب : در چند روز گذشته خبری از قول عبدالمالک ریگی دهان به دهان منتشر شده است مبنی بر آزادی گروگان ها و این که وی هیچ گروگانی در اختیار ندارد!
شریف لک زایی برادردانشجوی ربوده شده در فاجعه تروریستی تاسوکی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری «انتخاب» در زاهدان، در پاسخ به این سوال که «از گروگان های فاجعه تاسوکی چه خبر؟»، با بیان این مطلب گفت: من تا کنون به منبع این خبر دست نیافتم اما وی در مصاحبه اخیر خود با رادیو صدای ایران تصریح می کند که همه گروگان های تاسوکی را در اختیار دارد. با این حال هنوز برایم روشن نیست که منبع این خبر کیست و این خبر چگونه در این سطح گسترده منتشر شده است!
وی اضافه کرد: البته در هفته گذشته نیز خبری به صورت وسیع در سطح استان سیستان و بلوچستان منتشر شد مبنی بر این که دو تن از گروگان ها با خانواده خود تماس گرفته و گفته اند تا ساعاتی دیگر از مرز سراوان وارد کشور می شوند.
لک زایی تصریح کرد: متأسفانه به رغم این که خبر به صورت وسیعی منتشر شده بود اما با این حال بعد از گذشت یک هفته هنوز خبری از آمدن این دو گروگان نیست.
برادر رضا لک زایی دانشجوی ربوده شده فاجعه تاسوکی افزود: برخی حتی احتمال داده اند این دو گروگان در اختیار نیروهای دیگر است.
وی تاکید کرد: خانواده های این عزیزان در شهرهای زاهدان ، زابل و حتی تهران (خانواده علی پورشمسیان) همواره به استانداری ، فرمانداری و ... مراجعه می کنند و از مسئولین می پرسند که عزیزان شان چه می شوند و چرا آزاد نمی شوند و لااقل همان خبر خوشی را که خود گفتید چرا عملی نمی کنید؟
شریف لک زایی همچنین ضمن انتقاد از برخی مسئولان گفت: به هر حال با توجه به این که بیش از یک صد و پانزده روز از به گروگان گرفته شدن این عزیزان می گذرد، مسؤول جان گروگان ها را گروه جندالله می دانم و از مسؤولان می خواهم برای آزادی و بازگشت این عزیزان تلاش بیشتری انجام دهد و خانواده ها را از نگرانی و اضطراب برهانند.
وی در پایان گفت: متأسفانه به رغم وعده های داده شده تاکنون تلاشی جدی و مؤثر از سوی مسؤولان برای آزادی و نجات گروگان ها مشاهده نشده است.
همچنین یکی از اقوام یکی از گروگان های فاجعه تاسوکی در تماس با «انتخاب»، گفت: بعد از گذشت صد و پانزده روز که از فاجعه دلخراش تروریستی تاسوکی می گذرد، هنوز سرنوشت گروگان ها در هاله ای از ابهام است .
وی که به دلیل واهمه از تهدید جان گرگان های تاسوکی، خواست که نامش فاش نشود، اضافه کرد: در هفته اخیر در شهرهای استان سیستان و بلوچستان خبر آزادی دو تن از گروگان های فاجعه تاسوکی ، مردم و خانواده ها را خوشحال کرد.
او همچنین به آزادی امیر هراتی از بند تروریست ها اشاره کرد و افزود: با توجه به این که امیر هراتی، گروگان گروه موسوم به جندالله چندییش آزاد شده بود بر همین اساس افراد زیادی در ابتدای شنیدن این خبر آن را باور کرده و به همدیگر و به خانواده ها تبریک گفتند ؛ زیرا گفته شده بود، آقای باغبانی با خانواده اش تماس گرفته و گفته که او را آزاد کرده اند و از مرز میرجاوه وارد ایران می شود و درست در همین راستا تماس دیگری از جانب ایشان صورت می گیرد که ما از مرز سراوان وارد می شویم که این خود سئوال برانگیز بود و در اواخر شب گفته شد که گروگان ها وارد شدند. اما بعد از گذشت یک روز معلوم شد که خبر صحت نداشته و تنها شایعاتی بی اساس بوده که بر زبان ها جاری شده است!
وی اضافه کرد: حال چه کسی این شایعات را در جامعه پراکنده است خود جای سؤوال دارد. با این حال خانواده گروگان ها همچنان منتظر آزادی و بازگشت فرزندان خود هستند.
وی با اشاره به خبر «انتخاب» در مورد «شایعه آزادی برادران باغبانی»، گفت: برای افرادی که از طریق سایت انتخاب این خبر را خوانده اند و احتمالاً خوشحال شده اند، بسیار متاسفم، چرا که عدم آزادی گروگان های مظلوم این جمله را به ذهن می آورد که «این قصه هم سر دراز دارد...»
به گزارش خبرنگار خبرگزاری «انتخاب» از زاهدان، در هفته گذشته به رغم این که خانواده ها مدت دو روز در مرز سراوان منتظر بازگشت گروگان های بودند، اینک بازگشته و در منزل همچنان چشم انتظار دیدار عزیزان خود چشم به در دوخته اند، تا خاک پای لحظه دیدار آنان را سرمه چشم خود کنند.

خبرگزاري انتخاب : در پی خبر رسانی یک طرفه درباره مسأله ناامنی در سیستان و بلوچستان از سوی صدا و سیما برادر دانشجوی گروگان گرفته شده نسبت به این مسأله اعتراض کرد.
شریف لک زایی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری «انتخاب»، تصریح کرد: در حالی که هیچ یک از گروگان های فاجعه تاسوکی به جز یک نفر آزاد نشده اند، صدا و سیما در بخش های خبری خود به این مسأله هیچ اشاره ای نداشته است. اما در مقابل هر از گاهی به خبر آزادی برخی گروگان ها که در موارد مختلفی و جدا از فاجعه تاسوکی به گروگان گرفته شده اند با آب و تاب پرداخته و به خبر رسانی یک طرفه می پردازد.
برادر رضا لک زایی دانشجوی ربوده شده فاجعه تاسوکی اضافه کرد: متأسفانه در یک سال اخیر آدم ربایی های گسترده ای در سطح سیستان و بلوچستان انجام گرفته که هیچ گاه خبر این گروگان گیری ها و آدم ربایی ها در بخش های خبری منعکس نشده است و از سویی تا برخی از گروگان ها که توسط افراد مسلح ربوده می شوند به دلایل مختلف آزاد می گردند به سرعت در خبرها و به ویژه خبر بیست و سی منعکس می شود.
وی یادآور شد: متأسفانه قصه غربت و مظلومیت گروگان های تاسوکی قصه دردآور و رنج آوری برای خانواده ها شده است گفت: اکنون قریب یک صد روز است که این عزیزان به گروگان گرفته شده اند اما همچنان سرنوشت آنها در ابهام است و متأسفانه اقدامات ادعایی از سوی مسؤولان هم نتیجه بخش نبوده و این عزیزان آزاد شده اند.
لک زایی با ابراز بی اطلاعی از اقدامات انجام گرفته گفت: وقتی یک گروگان آزاد می شود برخی از مسؤولان با آب و تاب به مصاحبه و گفت و گو می پردازند و آزادی اش را در شمار اقدامات و تلاش ها و افتخارات خود قلمداد می کنند. اما باید پرسید  چرا باید اساساً آدم ربایی در استان در این سطح رخ دهد تا برخی از مسؤولان تلاش کنند تا آنها را آزاد و بعد هم به آن افتخار کنند؟!
برادر رضا لک زایی دانشجوی ربوده شده فاجعه تاسوکی تاکید کرد: البته وقتی آدم ربایی به یک صنعت اشتغالزا تبدیل می شود باید هم آزادی و دستگیری افرادی که در این صنعت مشغول هستند افتخار هم تلقی شود!
وی در پایان ضمن براز امیدواری برای آزادی گروگان ها گفت: امیدواریم، با تلاش های انجام گرفته از سویی شاهد آدم ربایی در سطح استان سیستان و بلوچستان نباشیم و از سوی دیگر به زودی شاهد آزادی گروگان های فاجعه تاسوکی باشیم. همچنین امیدواریم صدا و سیما در خدمت مردم قرار گیرد و پی گیر مطالبات بدیهی مردم همانند امنیت باشد.

اگر افراد مسلح، اتباع اروپايي را به گروگان مي‌گرفتند، همه مقامات و مسئولان كشور بسيج مي‌شدند و از راه‌هاي گوناگون، سعي در آزادي آنان در اسرع وقت داشتند. حال چرا براي آزادي شهروندان خود تلاش نمي‌كنند، روشن نيست! لابد خون اروپاييان از جوانان ايراني رنگين‌تر است.
شريف لك‌زايي با طرح اين پرسش به خبرنگار «بازتاب» گفت: متأسفانه در سيستان‌وبلوچستان، مسأله آدم‌ربايي همچنان يك معضل است، به گونه‌اي كه هفته گذشته، يك دانشجوي سيستاني ربوده شد و خبر آن، به صلاحديد خانواده‌اش، از انتشار بازمانده است. همچنين در اواخر هفته گذشته، آن گونه كه در برخي رسانه‌ها آمد و بعد به توصيه آقايان حذف شد، دو نفر ربوده شدند.
لك‌زايي كه برادرش، جزو گروگان‌هاي تاسوكي است، در ادامه گفت: الان نزديك سه ماه از فاجعه تروريستي تاسوكي مي‌گذرد و هنوز مسئله گروگان‌ها حل نشده و طولاني شدن اين روند، خانواده آنها را به شدت نگران کرده است. متأسفانه، مسئولان هم تا آنجا كه مي‌دانم به صورت مطلوبي پيگير حل ماجرا نيستند و يا من خبر ندارم، والا تاكنون گروگان‌ها آزاد شده و بازگشته بودند.
گفتني است، به نظر مي‌رسد بي‌توجهي مسئولان، آدم‌ربايي را به يك صنعت پرسود تبديل كرده و اشرار با اين كار و تحويل افراد به تروريست‌هاي مشهور و انتقال آنان به كشور همسايه، رقم باج‌خواهي خود را بالا مي‌برند، چنان‌كه چندي پيش، يكي از بازاريان سرشناس زاهدان، كه در يكي از خيابان‌هاي پررفت‌وآمد اين شهر توسط افراد مسلح ربوده شده بود، با پرداخت رقم قابل توجهي آزاد شد و بايد گفت، ادامه اين روند كه علت اصلي آن، عدم اقدام مؤثر مسئولان است، يقينا وضع را بدتر خواهد كرد.

گفت و گو با سایت بازتاب

در پی تماس گروگان ها با خانواده های خود گفت و گویی با خبرگزاری انتخاب انجام گرفته که در ادامه ملاحظه می فرمایید.

•انتخاب: آیا خبر جدیدی از وضعیت گروگان ها در اختیار دارید؟

••لک زایی: بله! جمعه شب برادرم رضا با منزل یکی از بستگان تماس گرفته و چند جمله ای صحبت کرده است. این تماس به خواست گروگان گیران صورت گرفته و خواسته های آنها مطرح شده است. ظاهراً تهدید شده اند اگر زندانیان آنها تا پایان هفته آزاد نشوند گروگان ها را خواهند کشت. همچنین از خانواده ها خواسته شده تجمعاتی را مقابل استانداری برگزار کنند که با توجه به این که آزادی گروگان ها بیش از اندازه طولانی شده خانواده ها ممکن است اقداماتی را در این زمینه به عمل آورند. البته طبق اطلاع، همه گروگان ها با خانواده های خود تماس گرفته اند و حرف های یکسانی را مطرح کرده اند.

•انتخاب: روحیه ی آقا رضا و دیگر گروگان ها چگونه ارزیابی شده است؟

••لک زایی: با توجه به این که این فاجعه دارد به سه ماه نزدیک می شود، طبیعتاً گروگان ها در وضعیت دشوار روحی به سر می برند. حتی اگر گروگان ها با آزار جسمی هم مواجه نباشند حتماً به لحاظ روحی در شرایط دشواری به سر می برند. در شرایط عادی هم اگر فردی محبوس شود طبیعتاً برایش آزاردهنده است چه رسد به این که گروگان هم گرفته شده باشد و در غاری و در غل و زنجیر به سر برد. آقای هراتی که آزاد شده گفته است که روزها دست های آنها و شب ها پاهای گروگان ها با یکدیگر با زنجیر بسته می شده است. با این شرایط دشوار، به نظر نمی آید که ایشان و سایر گروگان ها در شرایط مطلوبی باشند.

به هر حال آنها به مهمانی که نرفته اند. مهم تر این که به خواست خود نرفته اند. از این ها گذشته شرایط رضا به لحاظ روحی دشوارتر از دیگر گروگان ها است؛ زیرا وی دو تن از عزیزانش را نیز در این فاجعه از دست داده است. احساس می کنم شرایط گروگان ها دشوارتر از تصور ما باشد.


•انتخاب: چه اقداماتی تا کنون برای آزادی گروگان ها انجام گرفته است؟

••لک زایی: با توجه به این که خواسته گروگان گیران از همان ابتدا مشخص بوده من از اقدامات و کارهای انجام شده در این زمینه هیچ خبری ندارم. باید از مسؤولان پرسید چه اقداماتی انجام داده اند. اما به عنوان عضوی از خانواده باید بگویم احساس شخصی ام این است که اگر هم اقداماتی در این زمینه انجام گرفته جدی و مؤثر نبوده است در غیر این صورت به نتیجه منتهی می شد و گروگان ها آزاد می شدند. خواسته گروگان گیران از همان ابتدا آزادی برخی زندانیان آنها بوده است و این خواسته تاکنون تغییر نکرده است. انجام این خواسته از توان ما خارج بوده است. به رغم تلاش های انجام گرفته متأسفانه پاسخ روشنی از مسؤولان نشنیده ایم جز این که می گویند در حال پی گیری هستیم. برای شخص خودم روشن نیست این پی گیری ها و اقدامات چه بوده است و چرا تاکنون نتیجه نداده است.

ما امیدواریم اقداماتی که گفته می شود انجام گرفته و می گیرد به بار نشسته و عزیزان ما به آغوش خانواده های خود بازگردند. به هر حال آنچه که روشن است رضا هیچ سمتی ندارد و دانشجویی بیش نیست. روشن نیست با توجه به ادعاهای اخیر گروگان گیران، چرا ایشان را تا کنون آزاد نکرده اند.

•انتخاب: گفته شده است وعده هایی مبنی بر آزادی گروگان ها داده شده است. این وعده ها از سوی چه کسانی داده شده و چه بوده است؟

••لک زایی: در این مورد باید بگویم غالب مسؤولان از خرد و کلان وعده آزادی و به اصطلاح «خبر خوش» را به خانواده ها داده بودند. اما اکنون با نزدیک شدن به سه ماهگی فاجعه تاسوکی و به گروگان گرفته شدن برادرم و دیگران متأسفانه این وعده ها عملی نشده و خبر خوشی به خانواده ها نرسیده است. چندی قبل از یکی از مسؤولان امنیتی که برای سخنرانی به یکی از شهرها آمده بود درباره وضعیت گروگان ها پرسش کردم و ایشان گفت خبر خوشی می رسد. متأسفانه با گذشت نزدیک به بیست و پنج روز از آن وعده هم هنوز این خبر خوش به ما نرسیده است.

به هر حال ما هنوز منتظر دریافت خبر خوش، که آزادی و بازگشت گروگان ها باشد، هستیم.

•انتخاب: آیا تا کنون هیچ یک از مسؤولان، اقدامات انجام گرفته را با بستگان گروگان ها در میان گذاشته اند و یا از آنها برای حل مسأله کمک خواسته شده است؟

••لک زایی: تا آنجا که اطلاع دارم تا کنون هیچ گزارشی از سوی مسؤولان به خانواده ها داده نشده است. البته مسائل مختلفی در این زمینه از سوی برخی مسؤولان بهانه و گفته می شود. اما نمی توان در این که این فاجعه بیخ گوش پاسگاه انتظامی، که از یک گروهان نیرو برخوردار است، به آسانی گذشت. آنچه که متأسفانه واقعیت دارد این است که تا کنون با هیچ فردی در این زمینه برخورد نشده است. البته ادعاهایی هر از گاه از سوی مسؤولان مبنی بر برخورد با خاطیان منتشر می شود اما حداقل مردم منطقه به خوبی می دانند که هیچ برخوردی در این زمینه انجام نگرفته است. مردم منتظر گزارش اقدامات مسؤولان در این زمینه هستند.

لازم است اشاره کنم که شخصاً نامه هایی برای مقامات ارسال کرده ام. در یک مورد که برای ریاست محترم جمهور نامه ارسال کردم بعد از گذشت یک ماه از دفتر ایشان تماس گرفتند که آدرس بدهید که نامه اعلام وصول بفرستیم!

•انتخاب: شنیده ایم به سبب برخی کوتاهی ها از برخی دستگاه ها نیز شکایت شده و به دستگاه قضایی تسلیم شده است. اکنون پرونده در چه وضعیتی است؟

••لک زایی: اجازه دهید درباره این مطلب در فرصتی دیگر سخن گفته شود. فعلاً آنچه مهم است مسأله گروگان ها است که ما منتظریم هر چه زودتر آزاد شوند و به آغوش خانواده های خودشان بازگردند.

•انتخاب: فکر می کنید برگزاری تجمع برای آزادی گروگان ها ثمر بخش باشد؟

••لک زایی: البته تا کنون از سوی دوستان و هم دوره ای های رضا در دانشگاه سیستان و بلوچستان تجمعاتی انجام گرفته است که نشان از توجه دوستان وی دارد. همین اخیراً در هشتم خرداد تجمعی از سوی مسؤولان دانشگاه سیستان و بلوچستان در این دانشگاه برای آزادی گروگان ها و از جمله رضا که دانشجوی این دانشگاه است صورت گرفت. به هر حال تلاش های مختلفی انجام گرفته و با توجه به این که گروگان ها هنوز آزاد نشده اند ممکن است اقداماتی از این دست باز هم تکرار شود. امیدواریم تجمعات انجام گرفته نتیجه مطلوبی که همانا آزادی گروگان ها باشد دربر داشته باشد.

•انتخاب: اقداماتی که اخیراً برای بهبود مسأله امنیت در استان به عمل آمده را چگونه ارزیابی می کنید؟

••لک زایی: واقعش این است که من اطلاع دقیقی و کاملی از چند و چون این اقدامات انجام گرفته ندرام. البته مردم منطقه این اقدامات را کافی نمی دانند و معتقدند به جای این اقدامات باید مسأله تخلف و کوتاهی دستگاه ها و نیروهای تأمین کننده امنیت مورد توجه قرار گیرد. شاید عمل به وظایف حداقلی از سوی نهادها بیشتر تأمین کننده امنیت باشد تا اقدامات سخت افزاری و فیزیکی. با بستن و کشتن چیزی حل نمی شود. مسأله رشوه و رشوه گیری در استان یک مسأله جدی و اساسی است که باید به صورت ریشه ای حل و فصل شود. در غیر این صورت نمی توان امیدی به تأمین و برقراری امنیت داشت.

البته در کنار اقداماتی تأمینی امنیتی باید مسائل دیگری نظیر اشتغال زایی و مشکلات فرهنگی را نیز در نظر گرفت و بیش از گذاشته به وضعیت استان رسیدگی کرد. شاید بیش از هر چیز از بین بردن فقر و فساد و تبعیض در استان کارساز باشد. البته در شرایط فعلی بیش از هر چیز استان نیاز به آرامش دارد تا مسائل به حالت عادی بازگردد و این موضوع جز با بازگشت گروگان های فاجعه تاسوکی و ریشه کنی آدم ربایی در استان به وجود نخواهد آمد.

•انتخاب: آقای لک زایی! برخی دایماً این سوال را از ما و طبعا از شما می پرسند که «چرا مسأله گروگان ها را این اندازه بزرگ جلوه می دهید؟ در گذشته هم از این اتفاقات افتاده ولی این اندازه مهم تلقی نشده است. گمان نمی کنید این فاجعه بیش از اندازه بزرگ جلوه داده شده است؟» در مورد این پرسش چه نظری دارید؟

••لک زایی: پرسش خوبی است! این روزها البته جسته و گریخته از سوی مسؤولان هم این نوع مباحث مطرح می شود و گفته می شود که از این حوادث در گذشته هم اتفاق افتاده است. باید گفت همان گونه که برخی از مسؤولان - و از جمله استاندار محترم سیستان و بلوچستان در مصاحبه ای - متذکر شده اند این فاجعه در نوع خودش بی سابقه بوده است. به هر حال مسأله ناامنی در گذشته هم در استان سابقه دارد اما این که تعدادی بی گناه که در حال تردد در جاده هستند مورد حمله و کشتار قرار گیرند امری بی سابقه بوده است. من در ابتدا با توجه به اخبار منتشر شده تصور می کردم افراد مسلح، جمعی از مسؤولان را به شهادت رسانده و گروهی را به گروگان برده اند. اما در روز تشییع شهدای سیستان وقتی تصاویر شهدا را مشاهده کردم این پرسش برایم ایجاد شد که این افراد سن و سال شان اقتضا نمی کند که دارای مسؤولیتی باشند. برای همین وقتی پرس و جو کردم دیدم از میان بیست و دو نفری که در فاجعه تاسوکی به جز دو نفر که مدیران حراست ادارات محلی بوده اند مابقی جمعی دانش آموز و کاسب و کارمند و خبرنگار و دانشجو و سرباز و ... بوده اند. البته دو نفر از بستگانم که در این فاجعه به شهادت رسیده اند طلبه و دانشجو بوده اند و هیچ یک دارای سمت دولتی نبوده و حتی کارمند هم نبوده اند و به تحصیل اشتغال داشته اند. برادرم رضا نیز همان گونه که مطلع اید دانشجوی کارشناسی رشته الهیات و معارف اسلامی در گرایش فلسفه دانشگاه سیستان و بلوچستان است که اینک در گروگان است.

برای این که از پرسش دور نشویم باید بگویم در گذشته ناامنی هایی بوده است اما نوعاً درگیری ها و برخوردها با نیروهای نظامی و انتظامی بوده است و مردم از این قضایا در امان بوده اند. اما در فاجعه اخیر متأسفانه مردم هدف قرار گرفته اند. از این رو همین مسأله موجب تحریک و تهییج احساسات مردم شده بود و از این رو در روز تشییع شهدای این فاجعه شاهد بودم که مردم به دلیل شدت عصبانیت به وزیر محترم کشور اجازه سخن گفتن در گلزار شهدای شهرستان زابل را ندادند.

به هر حال هر گونه مشابهت سازی با وقایع مشابه که برای نهادی دیگر اتفاق می افتاده را نادرست ارزیابی کرده و خطایی غیر قابل بخشش می دانم.

•انتخاب: در شرایط فعلی چه انتظاری از مسؤولان دارید؟

••لک زایی: واقعش این است که به شخصه هیچ انتظاری از مسؤولان ندارم جز تلاش مضاعف برای آزادی گروگان های مظلوم تاسوکی. اکنون قریب هشتاد روز است که این عزیزان گرفتار شده اند و متأسفانه اقدامات به ظاهر انجام گرفته نتیجه ای دربرنداشته است. از مسؤولان می خواهم در این زمینه جدیت بیشتری به عمل آورند تا ان شاء الله به زودی زود آزادی گروگان ها را شاهد باشیم و دلهره و اضطراب خانواده ها هم پایان یابد. در این زمینه همان پیشنهاد می کنم مشابه اقداماتی که برای آزادی سربازان نیروی انتظامی انجام شده است برای آزادی این گروگان ها انجام گیرد.

اخیراْ روزنامه خراسان گفت و گویی را درباره پروژه پژوهشی «وجوه سیاسی حکمت متعالیه» با اینجانب داشت. این پروژه یکی از پژوهش هایی است که در پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی با مدیریت اینجانب در حال انجام است و جمعی از دوستان پژوهشگر و اساتید ارجمند در این پروژه با من همکاری می کنند. امید می رود که این تحقیق هر چه زودتر سامان یابد و در اختیار جامعه علمی قرار گیرد. گفت گوی حاضر نخستین گفت و گو درباره این پروژه و طبیعتاْ اطلاع رسانی درباره آن است. ان شاء الله از این پس به تدریج درباره این تحقیق به ویژه موضوعات مقالات و نویسندگان آن اطلاع رسانی صورت خواهد گرفت. خوشبختانه امسال همایش صدرالمتألهین نیز به بحث درباره سیاست در حکمت متعالیه می پردازد. باید دید دست پخت صاحب نظران ما در این همایش چه خواهد بود.

 خلاصه گفت و شنود

يکي از بحث‌هايي که مطرح مي‌شود اين است که صدراالمتألهین فاقد انديشه سياسي نظام مندي است ولي اين ديدگاه مورد خدشه قرار گرفته است.

ما حکمت متعاليه را يک فلسفه زنده مي‌دانيم که هم به کار امروز ما مي‌آيد و هم در آينده مي‌توانيم از آن استفاده کنيم.
ملاصدرا در جمله مهمي مي‌گويد: «انسان ناچار از اختيار است». همين جمله مي‌تواند پايه نظام انديشگي را شکل دهد.

در گفت و گو با موسوی لاری، امینی، کرد و مزاری

خبرگزاري انتخاب : در پي حوادث اخير در استان سيستان و بلوچستان و فضاي ناامني موجود در استان، خبرگزاري كار ايران" ايلنا" اقدام به برپايي ميزگردي با عنوان " بررسي ناامني هاي اخير در استان سيستان و بلوچستان" كرد كه مدعوين و مصاحبه شوندگان با بررسي ريشه اين حوادث، مهم‌‏ترين اقدام در حل اين معضل را اعتماد به مردم بومي آن منطقه دانستند.

سيستان و بلوچستان در حقيقت سه مشكل اساسى دارد: نخست، مشكل ناامنى و شرارت؛ دوم، مشكل تحرك باد و يا خاك؛ و سوم، مشكل آب و جمعيت كم و متحرك.

اساسى‏ترين مشكل زيربنايى سيستان و بلوچستان سه تا سد است:
1- سد شرارت و ناامنى؛
2- سد باد يا خاك؛
3- سد آب.
نمى‏شود گفت در منطقه آب زياد است، اما كم آن هم از بين مى‏رود. آب بايد مهار و كنترل بشود. بهترين راه مسأله عمران و زيربنايى در اين استان ايجاد بند آب يعنى سد است.

الان بذر انسان در سيستان و بلوچستان بسيار بذر بارورى است. از اين بايد بهره‏مند بشوند. ولى از طريقى بايد زير سازى كنند تا خود اين بذر اين منطقه را رشد بدهد. جز آدمهايش، كسى ديگر نمى‏تواند آن را رشد بدهد. هيچ كس از بيرون نمى‏آيد رشد بدهد، از بيرون مى‏آيند كمك بكنند. خوب اينها استعداد هم كه دارند.
آدمها كه ما مى‏گوييم اراده و تدبير دارند. اراده قوى هم بايد به صورت اجمال صورت بگيرد. نهادهاى روابط بايد بازسازى بشود. ايجاد اجماع و همفكرى و همكارى در كارهاى مشترك است كه مى‏تواند منطقه را مستقل كند و توسعه بدهد.

سيستان و بلوچستان كه هم مرز كشورهاي افغانستان و پاكستان است و از جنوب به درياي عمان منتهي مي‌شود يكي از استانهاي با اهميت كشور به شمار مي‌آيد. در اين استان مردم از مذاهب و اقوام مختلف از دير باز در كنار يگديگر در كمال آرامش در حالي زندگي كرده‌اند كه همواره دشمنان اين مرز و بوم درصدد ايجاد اختلاف و ناامني در اين استان بوده‌اند.درحال حاضر علي‌رغم تلاش‌هاي صورت گرفته، مردم اين خطه از محروميت كم نظيري در رنج بوده و اقدامات جمهوري اسلامي براي زدودن چهره فقر از آن ناكافي بوده است.

در اين راستا خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اقدام به برگزاري ميزگرد «بررسي مشكلات استان سيستان و بلوچستان» با حضور سه تن از نمايندگان اين استان در مجلس شوراي اسلامي كرد، كه ماحصل آن را در ذيل مي‌خوانيد. 

چنان که از کتاب شما «آزادی سیاسی در اندیشه آیت الله مطهری و آیت الله بهشتی» برمی آید، آزادی در نزد شهید بهشتی و در اندیشه ایشان از جایگاه خاصی برخودار است. حال پرسش ما این است که این اهمیت از چه چیز ناشی می شود؟

اهمیت آزادی در اندیشه شهید بهشتی ناشی از نگرش ایشان به انسان است. اساسا ممکن است دو نوع نگاه به انسان وجود داشته باشد. یک نگاه قیم مآبانه که معتقد است باید اندیشه ها و عقیده را به انسانها تحمیل و آنها را هدایت کرد و دیگر نگاهی که انسان را موجودی آزاد و انتخاب گر می بیند. در این نگاه آگاهی و خرد به انسانها کمک می کند که آنها خود دست به انتخاب بزنند و مسیر خود را برگزینند. دکتر بهشتی از این زاویه به انسان نگاه می کند و معتقد است که انسان ذاتا آزاد است. وی در تعریف انسان می گوید که او «موجودی آزاد و انتخاب گر است» و اهمیت و برتری انسان هم در همین«توان» او نهفته است. اگر این خصلت را از انسان سلب کنیم، انسان دچار مسخ ماهیت می شود و اساسا انسان وقتی انسان است که آزاد باشد و انتخاب کند و بر مبنای این آزادی و انتخاب گری است که مسئول و پاسخگو نیز شمرده می شود. در غیر این صورت نمی توان انسان را موجودی مسئول به شمار آورد.

...با توجه به آنچه گفته شد، طبیعتاٌ مردم جایگاه مهمی در اندیشه سیاسی شهید بهشتی دارند، اگر ممکن است در این باره توضیح دهید؟

شهید بهشتی معتقد است که نظام سیاسی باید متکی بر آرای مردم باشد و هیچ گونه تحمیلی به مردم صورت نگیرد. چون او مردم را پشتوانه حقیقی نظام می داند و معتقد است نظام غیر مردمی محکوم به ناکامی و ناکارآمدی است. در واقع ضرورت اداره حکومت ایجاب می کند که نظام سیاسی، متکی بر مردم باشد و گرنه به ناچار باید از مؤلفه های دیگری استفاده کند که آن مؤلفه ها همان وابستگی و یا دیکتاتوری است. صحبت های او در آن زمان گویی برای جامعه امروز ما است. هنگامی که دکتر بهشتی از حق مردم در زمینه آزادی اعتراض، آزادی بیان، آزادی احزاب و حق نشر سخن می گوید ما حساسیت ایشان را در رابطه با نقش مردم به خوبی درک می کنیم.